Baarmoederhalskanker blijft een van de meest te voorkomen kwaadaardige ziekten door middel van op bewijs gebaseerde screeningprogramma's. Met de vooruitgang in de moleculaire diagnostiek zijn screeningstrategieën geëvolueerd van op cytologie gebaseerde benaderingen naar op HPV-testen gerichte modellen. Volgens de richtlijnen voor screening op baarmoederhalskanker van de American Cancer Society (ACS) is HPV-testen de primaire screeningsmethode die de voorkeur heeft voor personen met een gemiddeld risico met een baarmoederhals. Dit artikel geeft een professionele interpretatie van de nieuwste richtlijnen, met de nadruk op HPV-testen, screeningsintervallen en klinische implementatie.
